Elektrokardiyografi (EKG): Kalp hastalıklarının tanısında ilk kullanılan yöntem EKG’dir. EKG, hastanın göğüs, kol ve bacak bölgesine yapıştırılan elektrotlar yardımıyla çekilir.
Ekokardiyografi (EKO): Kalp yetmezlikleri ve kalp kapaklarındaki bozuklukların tanısında kullanılan EKO, kalp yapısının incelenmesini sağlar.
Efor (Stres) Testi: Efor testi diğer adıyla eforlu EKG, yürüme bandı üzerinde hastaya efor yaptırılarak, kalp hızının ve iş yükünün artırıldığı; bu yüklenme esnasında da seri EKG çekimleri ile kalbin verdiği tepkilerin izlendiği bir işlemdir.
Stres Ekokardiyografi: Egzersiz veya damardan ilaç kullanımı ile kalp hızının belirlenen bir aralıkta artırılarak kalpte yeni damar tıkanıklığı, geçirilmiş kalp krizi bölgesinde canlılık, kapak darlığının seviyesini belirleme gibi kullanım alanları olan, dinamik bir ekokardiyografi (kalp ultrasonu) yöntemidir. Hastaya koroner anjiyografi gerekli olup olmadığına karar verilmesi açısından, radyasyon kullanılmadan uygulanan, son derece faydalı bir tanı koydurucudur. İşlem ortalama 30 dk sürmekte, öncesinde hastanın istirahat ekokardiyografisi yapıldıktan sonra ilaç veya egzersiz ile kalp hızı artırılarak çekimler tekrarlanmakta ve kalpte çeşitli damarların beslediği bölgelerin ayrıntılı incelenmesi kalp hızı yüksek iken ve sonra tekrar normal seviyeye dönerken incelenmektedir. Bu test, özellikle efor testine göre daha üstün sayılıp egzersiz yapamayan hastalarda da koroner anjiyografi gerekliliği açısından önem kazanmıştır.
Holter (Tansiyon + ritim holter, 24, 48 ve 72 saat): Hastanın kalp ritminin takip edilebildiği, giyilebilen cihaza holter denir. Holterin, kalp ritmini incelemek için 24, 48 veya 72 saat vücutta kalması gerekebilir. Tansiyon holter ise 24 saat boyunca doğal ortamda belirli periyotlarla tansiyon ölçümü yapmak için kullanılmaktadır. Bu tetkikler sonucunda gerekli görüldüğü durumlarda ilaç tedavisi kullanılabilir; hatta bazı ciddi ritim-ileti hastalıklarında kalıcı pil (biventriküler ICD, CRT) takılabilir.
Koroner anjiyografi ve balon-stent işlemleri: Koroner anjiyografide kalbi besleyen damarların görüntüsü alınır. Anjiyografi sırasında lokal anestezi kullanıldığı için hasta herhangi bir ağrı ya da acı hissetmez. Anjiyografinin uygulandığı tekniğe göre hastanın belirli bir süre hastanede kalması gerekebilir. Anjiyografi sonrası gerekli görülen vakalarda tedavi amaçlı balon ve stent işlemleri de yapılmaktadır.
Transözofageal eko kısaca TEE: Kalp endoskopisi, kalbin ayrıntılı ultrasonu olarak da bilinen, ağızdan yemek borusuna indirilen ince bir tüp yardımıyla yapılan kalp ultrasonografisidir. İşlem öncesinde hastaya hafif anestezi uygulanır. Normalde yapılan kalp ekokardiyografisi kalp ultrasonu ile net olarak gözlemlenemeyen kalpteki delikler, pıhtı oluşumları, kapak problemleri (kaçak veya darlık), protez kapak görüntülemesi, aort damarındaki genişleme ve yırtıklar, TEE ile kısa sürede net olarak gözlemlenebilmekte ve tanı koyulup tedaviye karar verilebilmektedir. Son dönemde gelişen cihaz ve sistemlerle yapılan TEE artık daha kolay, hızlı ve tanı koydurucudur. Kalpteki bazı deliklere TEE ile tanı konup hasta operasyona gönderilmektedir. Bazen operasyon sırasında da kalbin durumunu gözlemlemek amaçlı da uygulanabilmektedir. TEE öncesinde hastanın 6 saatlik açlık ve susuzluk altında olması yeterlidir. Öncesinde herhangi bir ilacın kesilmesi gerekmemektedir.
BT koroner anjiyografi: BT koroner anjiyografi, kontrast madde kullanılarak çekilen tomografik bir görüntüleme metodudur. Kalpteki anatomik bozukluklar, koroner darlıklar gibi çoğu hastalığın tedavisini planlamada yardımcı olan bir yöntemdir.
Kalsiyum taraması: Koroner damarlarda yapılan kalsiyum taramasında, damardan herhangi bir ilaç verilmez ve yaklaşık 15 saniye gibi kısa bir sürede sonuç alınır. Damarlarda biriken kalsiyumun saptanması ile hastaların kalp hastalığı açısından riski belirlenebilmekte, erken teşhis ile önlem alınabilmektedir.
Miyokard perfüzyon sintigrafisi: Eforlu veya ilaçlı olarak yapılan miyokard perfüzyon sintigrafisi koroner arter hastalığı tanısında kullanılmaktadır.
Venöz ve arteriyal doppler: Bu tetkikler, atar ve toplardamar problemlerinin tanısında kullanılmaktadır.
